Ο Στατικός ηλεκτρισμός είναι μαγνητισμός

Θεόδωρος Μητρόπουλος
Καρατζά 116
26226 Πάτρα

Πάτρα, 5/8/2003

•    Είναι τελικά οι ηλεκτρικές στατικές δυνάμεις μαγνητικές μονοπολικές δυνάμεις παρόλο ότι δεν υπάρχουν στη Φύση μαγνητικά μονόπολα, αλλά κανονικά μαγνητικά δίπολα; Μάλλον ΝΑΙ!
•    Υπάρχουν ηλεκτρικά φορτία; Μάλλον ΟΧΙ!
•    Υπάρχουν ανοιχτά στατικά ηλεκτρικά πεδία; Μάλλον ΟΧΙ!
•    Τι υπάρχει τελικά και ποιος είναι ο ρόλος του;
•    Η απάντηση τελικά στο κατωτέρω κείμενο.
Αγαπητοί αναγνώστες,
Όπως είδατε στην εργασία μου “NATURE REVEALED THROUGH UNDEVELOPED EXPERIMENTS”, που σας έστειλα πριν από αρκετό καιρό, κατόρθωσα αρχικά να διαλευκάνω τη φύση και την ακριβή δομή των φωτονίων, εκμεταλλευόμενος τις ευκολίες στην παρατήρηση των μεγάλων φωτονίων της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας, δηλαδή αυτών που παράγουν τα διεγερμένα ανοικτά ηλεκτρικά δίπολα. Στη συνέχεια συνδύασα τις ανωτέρω πληροφορίες με τις πληροφορίες από τη δίδυμη γέννηση και κατέληξα στο συμπέρασμα ότι τα στοιχειώδη σωματίδια αποτελούνται από πεδιακούς δυναμικούς μαγνητικούς και ηλεκτρικούς δακτυλίους επάλληλους μεταξύ τους, ενώ τα φωτόνια αποτελούνται από τους ίδιους δακτυλίους κάθετους όμως μεταξύ τους. (Για το ανωτέρω συμπέρασμα συνέβαλαν και άλλες παρατηρήσεις).
Στο σημείο αυτό θα μου επιτρέψετε να σημειώσω ότι είναι η πρώτη φορά που διαπιστώνουμε ότι τα στοιχειώδη σωματίδια αποτελούνται από δύο βασικά συστατικά (μαγνητικά και ηλεκτρικά δυναμικά πεδία) και όχι από ένα.
Μοιάζουν δηλαδή, μ ένα ρούχο (σακάκι π.χ.), που αποτελείται από το κυρίως ύφασμα (μαγνητικός πεδιακός δακτύλιος) και τη φόδρα (ηλεκτρικός πεδιακός δακτύλιος).
Περαιτέρω στην περίληψη της εργασίας μου, που σας έχω αποστείλει αργότερα ή που σας επισυνάπτω με την παρούσα, περιλαμβάνω την εξής χαρακτηριστική φράση: «Την κύρια συμπεριφορά των σωματιδίων καθορίζουν οι μαγνητικοί του δακτύλιοι, ενώ οι ηλεκτρικοί απλώς δημιουργούν και καθορίζουν τα ηλεκτρικά φορτία (με το δικό τους δευτερεύοντα ξεχωριστό ρόλο)», και στη συνέχεια προχωρώ στη διερεύνηση αυτής της κύριας συμπεριφοράς. Τελευταία, ένιωσα την ανάγκη να ασχοληθώ και με αυτόν τον δευτερεύοντα ξεχωριστό ρόλο των ηλεκτρικών δυναμικών πεδίων των στοιχειωδών σωματιδίων και να προσπαθήσω να εξακριβώσω τι είναι τελικά ηλεκτρικό πεδίο, ηλεκτρικές δυνάμεις και ηλεκτρικά φορτία. Πριν σας πω οτιδήποτε για τις σκέψεις μου, θα σας επισημάνω δύο τινά:
Πρώτον αν δεν καταλάβουμε με λειτουργική ακρίβεια τα ανωτέρω (ηλεκτρικά φορτία, δυνάμεις και πεδία), δεν έχουμε καταλάβει τα βαθύτερα μυστικά της φύσης, και
Δεύτερον, σημειώνω από τώρα ότι ό,τι σας περιγράφω κατωτέρω είναι αδιαμφισβήτητα συμπεράσματα από παρατήρηση και ανάλυση γνωστού φυσικού φαινομένου (δηλαδή ανακάλυψη) την οποία θα αναλύσω στη συνέχεια και η οποία ρίχνει καινούριο φως σε όλα τα γνωστά φαινόμενα του ηλεκτρισμού.
Είναι μία απροσδόκητη ανακάλυψη που μας οδηγεί πολύ μακριά και κάνει να μοιάζουν πολλές από τις έως τώρα ανακαλύψεις μας παιδικές σκέψεις. Είναι δηλαδή ο τρόπος που φαίνεται ότι ακολουθεί η Φύση, για να κάνει ό,τι κάνει και είναι ο μόνος που εξηγεί το φαινόμενο ηλεκτρισμός σε βάθος, σε αντίθεση με τις σημερινές απλουστευτικές παραδοχές. Έχουμε, λοιπόν, απολύτως δεδομένη και δεσμευτική τη δομή των σωματιδίων που προανέφερα.
Παρατήρησα λοιπόν ότι όταν οι «επάλληλοι» ηλεκτρικοί δακτύλιοι πηγαίνουν και «εφάπτονται» στους μαγνητικούς δακτυλίους των σωματιδίων τότε τον αντίστοιχο πόλο θα τον αχρήστευαν ως σημείο έλξης ή απώθησης άλλων σωματιδίων. Ο πόλος όμως, δεν θα κατεστρέφετο, θα εξακολουθούσε να λειτουργεί ως σημείο εισόδου ή εξόδου των μαγνητικών γραμμών, οι γραμμές όμως αυτές θα έπρεπε ευθύς μπροστά στο μαγνητικό πόλο να διασκορπιστούν ακτινοειδώς παράλληλα και ανάμεσα στους δύο δακτυλίους (μαγνητικό και ηλεκτρικό) έως ότου παρακάμψουν την περιφέρεια του ηλεκτρικού δακτυλίου και συνεχίσουν κανονικά την πορεία τους στο χώρο κλείνοντας κύκλωμα έως τον άλλο πόλο.
Αν τώρα ο πόλος αυτός ήταν ο ίδιος πάντα για όλα τα πρωτόνια, τότε αυτά διαθέτοντας ένα μόνο ενεργό πόλο, ομώνυμο για όλα, θα απωθούντο μεταξύ τους, όπως ακριβώς βλέπουμε να κάνουν, λέγοντας ότι έχουν ομώνυμα ηλεκτρικά φορτία, ενώ στην ουσία έχουν ομώνυμους μαγνητικούς πόλους ελεύθερους.
Το ίδιο θα συνέβαινε και με τα ηλεκτρόνια και κατά τον ίδιο τρόπο θα απωθούντο μεταξύ τους κι αυτά, πιστεύοντας ότι έχουν ομώνυμα ηλεκτρικά φορτία, ενώ στην πράξη θα έχουν μόνο ελεύθερους ομώνυμους μαγνητικούς πόλους.
Αν τώρα οι μπλοκαρισμένοι πόλοι στα ηλεκτρόνια ήσαν οι αντίθετοι από τους μπλοκαρισμένους πόλους στα πρωτόνια, τότε αυτά τα σωματίδια θα ήλκοντο και εμείς θα λέγαμε ότι έχουν αντίθετα ηλεκτρικά φορτία.
Κάποια θεωρία περί μονοπόλων δεν έχει καμία σχέση με την ανάλυση που παρουσίασα ανωτέρω.
Εγώ δεν αναφέρομαι σε μονόπολα, αλλά σε πραγματικά δίπολα, των οποίων όμως ο ένας πόλος παρεμποδίζεται απλώς να εκπληρώσει τον ελκτικό ή τον απωθητικό του ρόλο, ενώ υφίσταται πάντα, ως σημείο εισόδου ή εξόδου των μαγνητικών γραμμών.
Φαίνεται ότι τα δυναμικά ηλεκτρικά πεδία εμποδίζουν πάντα, όσο μπορούν, τη διέλευση των μαγνητικών γραμμών. Αυτό παρατηρείται και στα φωτόνια. Γιατί νομίζετε ότι τα φωτόνια δεν διαθέτουν μάζα (δηλαδή δεν εμφανίζουν βαρυτικές δυνάμεις), παρ’ ότι διαθέτουν μαγνητικό πεδίο με τη σχετική ενέργεια; Διότι το μαγνητικό τους πεδίο είναι φυλακισμένο μέσα στο ηλεκτρικό, το οποίο το περιβάλλει με τις κάθετες γραμμές του σας κουκούλι ή το περισφίγγει σας ζωστήρας και δεν το αφήνει να αναπτύξει ελκτικές  δυνάμεις με τα μαγνητικά πεδία των άλλων φωτονίων, ή στοιχειωδών σωματιδίων που βρίσκονται γύρω του (βλέπε περιγραφή βαρυτικών δυνάμεων και μάζας σε εργασία μου και περίληψη).
Η συμπεριφορά αυτή των φωτονίων, σε συνδυασμό με την προηγηθείσα γνώση του τι είναι μάζα, αποτελεί την αδιαμφισβήτητη απόδειξη των μονωτικών ιδιοτήτων των ηλεκτροδυναμικών πεδίων έναντι των μαγνητικών πεδίων που προανέφερα σε προηγούμενο σημείο και είναι η απόδειξη της ανακάλυψης που προανήγγειλα.
Επομένως, η λέξη «μάλλον» στην επικεφαλίδα του παρόντος είναι άστοχες και πρέπει να αντικατασταθούν με τη λέξη «ασφαλώς».
Και ας μην αναρωτηθεί κανείς γιατί οι ηλεκτροδυναμικοί δακτύλιοι προτιμούν να μπλοκάρουν συγκεκριμένους πόλους τόσο στα πρωτόνια όσο και στα ηλεκτρόνια, γιατί τέτοια προτίμηση δεν υπάρχει.
Οι ανωτέρω δακτύλιοι άνετα και χωρίς αντίρρηση μπλοκάρουν και τους αντίθετους πόλους αυτών των σωματιδίων, οπότε έχουμε τα αντιπρωτόνια και τα ποζιτρόνια, δηλαδή αντισωματίδια. Τα τελευταία εξαφανίζονται πάραυτα, μόλις δημιουργηθούν, αποϋλοποιημένα από αντίστοιχα σωματίδια, μην κάνοντας αισθητή την παρουσία τους.
Φαίνεται ότι η φύση αποφάσισε για λόγους που αυτή γνωρίζει να φτιάξει τον κόσμο από πρωτόνια και ηλεκτρόνια.
Και αυτό, είτε γιατί αυτά κατασκεύασε εξ αρχής, είτε γιατί αυτά απέμειναν από κάποιες διεργασίες που ίσως υπήρξαν.
Θέλω να πω, ότι ενδεχομένως κάποια στιγμή να υπήρξαν πολλά πρωτόνια και αντιπρωτόνια, ηλεκτρόνια και ποζιτρόνια και την επόμενη στιγμή, σε χρόνο διαστάσεων Planck να σχηματίστηκαν ζευγάρια αντισωματιδίων, τα οποία αποϋλοποιήθηκαν, σχηματίζοντας φωτόνια και να απέμεινε ό,τι περίσσεψε, δηλαδή πρωτόνια και ηλεκτρόνια.
Μπορεί τελικά ο κόσμος να φτιάχτηκε με ό,τι απομεινάρι και ό,τι «σκουπίδι» απέμεινε!
Θα μπορούσε αυτό το ξεκαθάρισμα να είναι το big bang ή ένα big bang, αλλά τα κοσμογονικά ερωτήματα δεν ενδιαφέρουν την παρούσα ανάλυση- έρευνα.
Ας επανέλθουμε τώρα στις περιγραφείσες σκέψεις μου.
Στην περίπτωση που ισχύουν αυτές (γεγονός το οποίο εκτιμώ σαν μονόδρομο), τα συμπεράσματα είναι τρομερά και απρόβλεπτα.
Δηλαδή, δεν υπάρχουν ηλεκτρικές δυνάμεις, δεν υπάρχουν ηλεκτρικά φορτία, δεν υπάρχουν ανοικτά στατικά ηλεκτρικά πεδία, υπάρχουν μόνο άλλου είδους ηλεκτρικά πεδία, τα οποία όμως δεν παράγουν δικές τους δυνάμεις.
Αυτά τα ηλεκτρικά πεδία είναι τα γνωστά ηλεκτροδυναμικά πεδία, δηλαδή τα χρονικώς μεταβαλλόμενα κλειστά (κυκλικά) ηλεκτρικά πεδία, τα οποία παράγονται σύμφωνα με το νόμο του ηλεκτρομαγνητισμού, που λέει: «Ένα μεταβαλλόμενο μαγνητικό πεδίο παράγει πέριξ αυτού μεταβαλλόμενο ηλεκτρικό πεδίο, του οποίου αι δυναμικαί γραμμαί είναι κλεισταί» και δεν έχουν καμία σχέση με τα υποτιθέμενα ανοικτά ηλεκτρικά πεδία, που υποτίθεται ότι παράγουν τις ηλεκτρικές δυνάμεις, που δείξαμε ότι δεν πρέπει να υπάρχουν.
Δηλαδη, τα ηλεκτροδυναμικά πεδία πωματίζουν τους πόλους των σωματιδίων και συμμετέχουν ως βασικό συστατικό των φωτονίων.
Ξαναγυρνώντας στην αρχή των συλλογισμών μας, διαπιστώνουμε ότι όταν ένα ηλεκτρόνιο (τέως στοιχειώδες ηλεκτρικό φορτίο) κινείται αρμονικά πάνω στο διεγερμένο ανοικτό ηλεκτρικό δίπολο (μια κεραία), τότε πράγματι παράγει ένα μεταβαλλόμενο μαγνητικό πεδίο, το οποίο με τη σειρά του παράγει ένα κλειστό μεταβαλλόμενο ηλεκτρικό πεδίο πέριξ αυτού (δηλ. κάθετα) σύμφωνα με τον ανωτέρω νόμο.
Από αυτά τα δύο πεδία φτιάχνονται τα φωτόνια και από ορισμένα από αυτά σε επάλληλη διάταξη φτιάχνονται τα σωματίδια.
Συνεπώς, επαναλαμβάνω, δεν βλέπω να έχουν λόγο ύπαρξης στατικά ηλεκτρικά πεδία και ηλεκτρικές δυνάμεις και ηλεκτρικά φορτία.
Εφόσον τα πράγματα συμβαίνουν έτσι, τότε ερμηνεύονται σε βάθος τα πάντα περί ηλεκτρισμού, τα οποία σήμερα δεχόμαστε ανερμήνευτα και απλουστευτικά, ως ηλεκτρικά φορτία κλπ. και επιπλέον επιτυγχάνεται η πλήρης και απόλυτη ενοποίηση των βασικών δυνάμεων στη φύση. (Βλέπε εργασία μου ή περίληψη).
Τέλος, ας μου επιτραπεί και μία παρατήρηση.
Στον ηλεκτρομαγνητισμό, που είναι η κύρια δεξαμενή των γνώσεων, έχεις την αίσθηση ότι όλα τα φαινόμενα εξελίσσονται κυκλικά. Όλα πάνω σε αυτόν τον κύκλο βρίσκονται σε κυκλική αλληλοσυνάρτηση και δεν ξεχωρίζεις ποιο είναι το αίτιο και ποιο το αποτέλεσμα. Πράγματι, όλα, εναλλάξ ή συγχρόνως είναι και από τα δύο!.

Θεόδωρος Μητρόπουλος

ΔΙΕΥΚΡΙΝΣΗ
Όταν έγραφα το κύριο μέρος της παρούσας έρευνας, δεν είχα ανακαλύψει ακόμη ότι δεν υπάρχουν ηλεκτρικές δυνάμεις,,ηλεκτρικά στατικά πεδία και ηλεκτρικά φορτία. Για το λόγο αυτό, στο μέρος αυτό της εργασίας μου αναφέρομαι σε ηλεκτρικά στατικά πεδία, παρασυρόμενος από όσα γράφουν ακόμη και σήμερα όλα τα βιβλία της φυσικής, πράγμα που αποτελεί όνειδος για τη σύγχρονη φυσική.
Την ταυτοποίηση των ηλεκτρικών δυνάμεων με τις μαγνητικές και την ανυπαρξία ηλεκτρικών φορτίων (μία από τις μεγαλύτερες ανακαλύψεις)έκαμα μερικά χρόνια αργότερα και την συμπεριέλαβα στον ανωτέρω κείμενο, δεν θεώρησα δε σκόπιμο να τροποποίησαν το κυρίως μέρος
Εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς τα σημεία, όπου η αναφορά σε στατικά ηλεκτρικά πεδία δεν ισχύει.
Θεόδωρος Μητρόπουλος