Μερικές ακόμα ελεύθερες σκέψεις

Θα επανέλθω στο θέμα που απασχολεί διαρκώς τη σκέψη μου. Αφού είτε θέλαμε είτε δεν θέλαμε, ανακαλύψαμε τη νέα δομή των στοιχειωδών σωματιδίων, δηλαδή αυτή των δυναμικών πεδιακών δακτυλίων, ανέκυψαν ερωτηματικά για τον τρόπο σύνθεσης και συμπεριφοράς αυτών μέσα στα στοιχειώδη σωματίδια, όπως έχω αναφέρει σε αρκετά σημεία του παρόντος και αναγκαστήκαμε να δεχτούμε την επάλληλη σύνδεση.
Συγκεκριμένα, η δίδυμη γέννηση από μόνη της, μας προκαλεί να εξακριβώσουμε με τι τρόπο οι δυναμικοί πεδιακοί δακτύλιοι του αρχικού φωτονίου κατορθώνουν να διατηρήσουν τη δυναμική τους φύση και να διαφυλάξουν την κινητική τους ενέργεια μέσα στον περιορισμένο χώρο των σωματιδίων που παράγουν και να την επανεμφανίσουν όταν θα ξανακατασκευάσουν νέα φωτόνια και θα αποκτήσουν πάλι τη συσκευασία των φωτονίων.
Θα πει κανείς ότι η δίδυμη γέννηση ήταν γνωστή από παλαιότερα και θα μπορούσε να τεθεί το ερώτημα αυτό από τότε, τώρα όμως νομίζω ότι έγινε αντιληπτή η αποκαλυπτική της σημασία στη δομή των σωματιδίων.
Ας προσπαθήσουμε τώρα να ρίξουμε πάνω στο τραπέζι διάφορες ελεύθερες υποθέσεις και μετά βλέπουμε τι γίνεται.
Η δική μου λοιπόν ελεύθερη υπόθεση είναι η εξής:
Μήπως οι πεδιακοί δακτύλιοι περιστρέφονται (μέσα στο σωματίδιο) περί άξονα διερχόμενο από το κέντρο τους, κάθετο στο επίπεδό τους και με κάποια σταθερή γωνιώδη ταχύτητα, ώστε αν διατηρούν την κινητική τους ενέργεια;
Πέρα όμως από τον ανωτέρω προβληματισμό, που με οδήγησε στην υπόθεση της περιστροφής, που προανέφερα πιο πάνω, υπάρχουν και άλλες, πολύ σοβαρές ενδείξεις, που συνηγορούν στην εκτίμηση της περιστροφής των πεδιακών δακτυλίων στην περιφέρεια των σωματιδίων.
Είναι η πληροφορία που μας δίνει ένα μαγνητικό δίπολο στην κλίμακα του φυσικού μας κόσμου.
Αυτό υπάρχει επειδή κάτι περιστρέφεται στην περίμετρό του και δημιουργεί το στατικό, μαγνητικό πεδίο. Χωρίς περιστροφή στην περιφέρεια, μαγνητικό πεδίο δεν δημιουργείται. Στα μεγάλα μαγνητικά δίπολα, αυτό που περιστρέφεται είναι ολόκληρα ηλεκτρόνια, στα στοιχειώδη σωματίδια το μόνο που υπάρχει προς περιστροφή είναι οι δακτύλιοι των δυναμικών πεδίων.
Τελικά, η εικόνα που δίνει ένα στοιχειώδες σωματίδιο μοιάζει με μια γεννήτρια, που η περιστροφή στην περιφέρεια δημιουργεί την ενέργεια του μαγνητικού πεδίου στο εσωτερικό του, που αυτή τελικά είναι αυτό που ονομάζουμε ύλη (μάζα), γιατί αυτή προκαλεί τις μαγνητικής φύσεως δυνάμεις της παγκοσμίου έλξεως.

Κάτι κάποτε έθεσε σε κίνηση αυτή τη μικρή γεννήτρια ισχύος, από την οποία αντλούμε χημική και πυρηνική ενέργεια. Καμία βέβαια σχέση με την έννοια σημειακού σωματιδίου ή υπερχορδής ή διαταραχής κάποιας φανταστικής επί πλέον διαστάσεως στο χωροχρόνο.
Εάν είχε γίνει αντιληπτό από νωρίς, από την εποχή του Einstein ακόμη, ότι τα στοιχειώδη σωματίδια περιέχουν στο εσωτερικό τους ανά πάσα στιγμή ενέργεια μαγνητικού πεδίου, τότε θα γινόταν κατανοητό ότι όλες οι δυνάμεις που ασκούν τα στοιχειώδη σωματίδια γύρω τους, δηλαδή οι βαρυτικές και οι πυρηνικές (ισχυρές και ασθενείς) οφείλονται στην ενέργεια που αυτά περικλείουν μέσα τους και όχι σε άλλες αιτίες.
Το θέμα πάντως της περιστροφής παραμένει διερευνόμενο.

Θεόδωρος Μητρόπουλος