ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Φίλε αναγνώστη,

Η  κουβέντα μας είναι ώρα να τελειώσει. Γιατί εγώ σαν κουβέντα την άρχισα από την αρχή κι έτσι τη συνέχισα. Όταν είδα ότι απρόβλεπτα πήγε σε σχετικό μάκρος, σκέφτηκα να αναδομήσω το κείμενο και να το χωρίσω σε κεφάλαια. Μετά ξανασκέφτηκα ότι αυτό θα ήταν μεγάλο λάθος. Η κουβέντα είναι ευχάριστο και αποτελεσματικό είδος επικοινωνίας. Δίνει μεγάλη ελευθερία, σου επιτρέπει να επαναλαμβάνεις τα ίδια πράγματα όσες φορές θέλεις, μεταδίδεις ευκολότερα τη σκέψη σου.

Τώρα αν με ρωτούσατε τι μου έκανε μεγαλύτερη εντύπωση, από όσα ο ίδιος ανέφερα, θα σας έλεγα ότι είναι ο τεράστιος ρόλος της αδράνειας (δηλαδή του φαινομένου της υλοποίησης της κινητικής ενέργειας) στην ύπαρξη του κόσμου γενικότερα. Εάν η ταχύτητα της ύλης δεν εμειώνετο μέσω του φαινομένου αυτού, τα πρωτογενή άτομα του υδρογόνου θα εκινούντο στο χώρο με ταχύτητα που ίσως άρχιζε από το c και πάντως μη φραγμένη προς τα άνω και ενδεχομένως ούτε η βαρύτητα θα μπορούσε να τα συσπειρώσει και να σχηματίσει βαρύτερα άτομα. Πέραν τούτου, ο χώρος είναι απέραντος, η αραίωση τέτοια που θα μπορούσε κυριολεκτικά να τον εξαφανίσει!! Πάντως δεν είναι καθόλου απαραίτητο να πάρει κανείς τοις μετρητοίς οποιεσδήποτε ελεύθερες σκέψεις!

Υπάρχει όμως και μια φράση που έγραψα που δεν μπορεί κανείς αν αγνοήσει, εκτός αν έχει συγκεκριμένα επιχειρήματα.

Είναι η φράση που λέει «Οι βαρυτικές δυνάμεις είναι προέκταση στο χώρο των μαγνητικής φύσεως πυρηνικών δυνάμεων». Με τη φράση αυτή:

α) Ενοποιούνται οι τέσσερις από τις πέντε βασικές δυνάμεις της φύσης (πλην των αδελφών ηλεκτρικών).

β) Ερμηνεύεται η βαρύτητα και οι βαρυτικοί φακοί στο διάστημα και

γ) Καταρρέει από μόνη της, χωρίς να την αγγίξουμε καν, η Γενική Θεωρία της Σχετικότητας.

Τι άλλο να ζητήσει κανείς από μια φράση των δώδεκα (12) λέξεων!!! Η τελική μου προσπάθεια ήταν να διερευνήσω τη φύση, μέσα από το υλικό των πειραμάτων, που με τόσο κόπο έκαμαν διακεκριμένοι επιστήμονες στο παρελθόν, αλλά δεν έχουν αξιοποιηθεί.

Όσες θεωρίες, όσο διάσημες κι αν είναι, έρχονται σε αντίθεση με τα ευρήματα από τις αναλύσεις και εν συνεχεία τις συνθέσεις των πειραματικών δεδομένων έχουν από μόνες τους πρόβλημα επιβίωσης. Εγώ δεν ασχολήθηκα με καμία θεωρία πλην της Ειδικής Θεωρίας της Σχετικότητας, η οποία είναι ειδική περίπτωση και η οποία με εξόργισε κυριολεκτικά, όταν διεπίστωσα την επιπολαιότητα με την οποία ερμηνεύουν το γνωστό πείραμα με τα μ-μεσόνια. Και το πείραμα αυτό είναι το καμάρι της θεωρίας

Ακόμα και η ύπαρξη της νέας οντότητας που αποκαλώ εν συντομία μικροπεδιακή μαγνητόμαζα, ή πολυμικροπεδιακό μαγνητικό συνονθύλευμα ή νέφος ή όπως θέλετε πέστε το, δεν είναι θεωρία, είναι ανακάλυψη. Όταν αναγκαστικά παραδεχόμαστε ότι τα στοιχειώδη σωματίδια συμπεριφέρονται σαν μαγνητικά δίπολα (η βασική ανακάλυψη), τότε πρέπει αναγκαστικά πάλι να δεχτούμε ότι καθένα σωματίδιο έχει το δικό του μικροσκοπικό στατικό μαγνητικό πεδίο, καθ΄ όλα γνωστό. Τότε όλα μαζί τι κάνουν; Δεν φτιάχνουν αυτή την πεδιακή μαγνητόμαζα, αυτό το πεδιακό μαγνητικό συνονθύλευμα; Και η ύπαρξη αυτής της οντότητας δεν έχει συνέπειες;

Οι εκκρεμότητες που έμειναν για τις οποίες δεν επιθυμώ να διατυπώσω καμία θεωρία (μακριά από μένα οι θεωρίες) είναι η εξακρίβωση της σύνδεσης μέσα στα σωματίδια των πιθανώς επάλληλων πεδιακών μαγνητικών και ηλεκτρικών δακτυλίων, που συνιστούν τα σωματίδια, με τρόπο ώστε να προσδιορίζονται οι ηλεκτρικές δυνάμεις που ασκεί το κάθε σωματίδιο (θετικές ή αρνητικές), όταν έχει τέτοιες. (Σημ. Όπως είδατε αργότερα έγινε κι αυτό)

Επίσης, πρέπει κάποιος να καθίσει να επαναπροσδιορίσει όσα φαινόμενα εθεωρούντο προσδιορισμένα με το Spin, που είδαμε ότι δεν συμβιβάζεται με το νέο μοντέλο των στοιχειωδών σωματιδίων που ανακαλύψαμε, αλλά και ούτε από την κυματομηχανική, έστω και με τις μέχρι τώρα αντιλήψεις της.

Υπάρχουν και πολλά άλλα που συνεχώς θα προκύπτουν και θα θέλουν διερεύνηση. Θα έκανα μια ευχή. Αυτοσυγκράτηση και όχι άλλες θεωρίες, σας ευχαριστώ που με διαβάσατε και σας εύχομαι να είστε καλά.